منو
اثاثیه و اسبابی که زن به منزل شوهر خود می آورد متعلق به خود اوست و هرگونه تصرفی که بخواهد می تواند در آن بنماید و هر وقت که بخواهد می تواند اموال خود را از خانه شوهر خارج کند.
جهیزیه دادن از طرف خانواده زن یک رسمی است که از دیر باز در ایران وجود داشته ولی در واقع هیچ وجوب قانونی و شرعی ندارد. در صورتی که زن تمایل به خروج وسایل خود از خانه شوهر داشته باشد از دو طریق اثبات مالکیت او بر وسایل ممکن می شود:
1- تهیه لیست جهیزیه (سیاهه): سیاهه فهرستی از اثاثیه ای است که زن به هنگام تشکیل زندگی مشترک یا در طول آن به خانه شوهر می آورد که دو طرف و خانواده آنها و گاها شهودی، زیر آن را امضا می کنند. که اثبات مالکیت زن بر جهیزیه از این طریق در دادگاه ممکن است.
2- در صورتی که لیست فوق تهیه نشده باشد، اثبات مالکیت از طریق مراجعه به شهود و تهیه استشهادیه یا عرف معمول توسط دادگاه صورت می گیرد و حل اختلاف می شود.
چند توصیه:
1- به هنگام تهیه جهیزیه و استقرار آن در خانه شوهر، لیست سیاهه تهیه شود و به امضاء طرفین و چند شهود برسد.
2- وقتی قصد بردن وسایل خود از خانه شوهر را دارید از برداشتن وسایلی که متعلق به شما نیست و شوهر آن را تهیه کرده خودداری کنید.
3- در صورت تمایل به بردن وسایل خود از خانه شوهر، لیست وسایلی که می برید را نوشته و به امضاء شهود برسانید و در واقع یک صورت جلسه ای تهیه کنید.
4- اگر در طول زندگی مشترک با درآمد خود اموالی برای منزل خریداری می کنید، فاکتور آن را که با نام خود شما تنظیم شده، نگهداری کنید.
در انتهای این مبحث، ذکر این نکته ضروری است که «زن مستقلا می تواند در دارایی خود هر تصرفی را که می خواهد بکند ».
5- برای استرداد جهیزیه می توان دادخواست استرداد جهیزیه را هم به شورای حل اختلاف ارائه داد و هم از طریق دفاتر خدمات قضایی برای طرح در دادگاه خانواده ثبت کرد.